Raskolnikow

"Wiśnia jest wiśnia" jak mówił klasyk. Ale to jest grusza. Znaczy drewno, bo owoc to wiadomo - zielony i ma jakieś dwanaście centymetrów "wysokości".
A zerwałem go wczoraj, z drzewa rosnącego pomiędzy bananami i mango.
Oczywiście nie zmyślam.
Miska zrobiona z "najcenniejszego" kawałka drewna - czyli tego, w którym z pnia wyrastają gałęzie, stąd takie wyraźne słoje i ich rysunek.

#drewno #toczenie

Mrok na schodach, pustka w domu
Nie pomoże nikt nikomu
Ślady twoje śnieg zaprószył
Żal się w śniegu zawieruszył
Mrok na schodach, pustka w domu
Nie pomoże nikt nikomu

Trzeba teraz w śnieg uwierzyć
I tym śniegiem się ośnieżyć
I ocienić się tym cieniem
I pomilczeć tym milczeniem

Mrok na schodach, pustka w domu
Nie pomoże nikt nikomu

Leśmian

#dzieńzwierszem

#Leśmian

Właśnie se wyobraziłem (co polecam wszystkim), że zwierzaki też mają jakiegoś swojego Mastodona czy innego jutuba, i wrzucają tam posty/filmy z nami w roli głównej. I mają taką samą polewkę z naszych zachowań.
Już widzę te ich komentarze pod filmikami:
"Ty - a patrz na mojego jaki debil. On do lasu ze mną idzie i musi się wypachnić, a jak butki w kałuży zmoczy to kurwami rzuca"
I tym podobne.

To prawie jak te influencery, co to chodzą po knajpach wyłudzając żarcie, w zamian za "reklamę". To już wolę takiego oszusta, bo przynajmniej ma pomysł i tupet innego rodzaju:)
Ale to zdanie jest wyjątkowo celne:
"to często odróżnia bogatych, od biednych. - W ogóle się nie dziwię, że wybierał drogie miejsca, bo nie wyglądał na bogatego. Ale tylko biedni ludzie chcą się pokazać. Ci, co mają naprawdę kasę, nie obnoszą się z nią. Często na ulicy mijasz ludzi, którzy dorobili się milionów, otwierając fabrykę guzików albo nagrobków, wyglądają na zwyklaków, a nawet nie zdajesz sobie sprawy, że śpią u nas w hotelu i piją najdroższy alkohol"

https://warszawa.wyborcza.pl/warszawa/7,54420,32676105,kulisy.html#s=S.TD-K.C-B.3-L.1.duzy

Przemknęła mi w telewizorze jakaś rozmowa (?) z trójką "wynalazków, na tematy różne. Pomijam fakt, że ci ludzie są dość dziwnie ubrani, bo to nie moja sprawa, choć niezmiennie mnie dziwi to tworzenie imidżu na potrzeby "występów" w telewizorze, żeby publika piała z zachwytu. Bo przecież na co dzień to (raczej) się tak nie ubierają,czeszą/malują. No chyba, że jednak. Ale przecież oni nie mają kompletnie nic do powiedzenia, oprócz "ja artysta, ja twórca, ja wrażliwiec, ja nieziemsko zdolny".
Jacyż oni są puści...
A - już wiem. Jeden z tych "pacjentów" to gość, który śpiewał głęboki tekst o "hau hau hau hau hau hau hau hau hau hau hau".
To wiele tłumaczy.

Kurde - to miał być mecz o czymś, to oczywiście O'Sa wszystko spierdolił i w godzinkę prowadzi 4 : 0.

RE: https://venera.social/display/85a863ed-1769-b275-63a1-1c4794627671

Ze smakowych win, to faktycznie zawsze było najtańsze.

W żółtych płomieniach liści brzoza dopala się ślicznie,
Grudzień ucieka za grudniem, styczeń mi stuka za styczniem.
Wśród ptaków wielkie poruszenie – ci odlatują, ci zostają…
Na łące stoją, jak na scenie… Czy też przeżyją? Czy dotrwają…?

I ja żegnałam nieraz kogoś i powracałam już nie taka,
Choć na męj ręce lśniła srogo obrączka srebrna, jak u ptaka.
I ja żegnałam nieraz kogoś, za chmurą, za górą, za drogą
I ja żegnałam nieraz kogoś… I ja żegnałam nieraz…
Gęsi już wszystkie po wyroku, nie doczekają się kolędy.
Ucięte głowy, ze łzą w oku, zwiędną jak kwiaty, które zwiędły.
Dziś jeszcze gęsi kroczą ku mnie, w ostatnim, sennym kontredansie,
Jak tłuste księżne, które dumnie witały przewrót, kiedy stał się.

I ja witałam nieraz kogoś, chociaż paliły wstydem skronie,
I powtarzałam panu Bogu to, co w pamięci jeszcze płonie.

I ja witałem nieraz kogoś, za chmurą, za górą za drogą.
I ja witałem nieraz kogoś i ja witałem nieraz.

Ognisko palą na polanie,
W nim liszka przez pomyłkę gore.
A razem z liszką, drogi panie, me serce biedne, ciężko chore.
Lecz nie rozczulaj się nad sercem, na cóż mi kwiaty, pomarańcze?
Ja jeszcze z wiosną się rozkręcę, ja jeszcze z wiosną się roztańczę.

I ja żegnałem nieraz kogoś i powracałem już nie taki
Choć na mej ręce lśniła srogo obrączka jaką noszą ptaki.
I ty żegnałeś nieraz kogoś, za chmurą, za górą za drogą…
I ty żegnałeś nieraz kogoś, i ty żegnałeś nieraz…

Osiecka

#dzieńzwierszem

#Osiecka

Dzisiaj (1952) umarł Albert Battel.

O wina flaszce tekturowej
(O pojemności litrów – dziesięć
Codziennie hojnej, co noc – nowej)
Cały poemat pisać chce się.

Ale – i ona ma narowy:
Pasje, kryzysy, fascynacje –
Gdy – z winy płochej białogłowy
Przyjaciół precz odrzuca racje.

Czułymi wspominają słowy,
Gdy królem był Leopoldstrasse
Przedstawicielki tej – połowy –
Co sny rozkoszą syci nasze.

Ale – niestety – wszystko mija,
I nie jest to niczyja wina,
Że choć od walk nie stroni – szyja –
To, co zostanie, to – łysina.

Cóż Mu zostało, gdy dziewice
Nie doczekają wspólnych zabaw
Tu karczek sarny? Tam winnice?
Kot bez pazurków? Ślimak? Żaba?

Nie powie wam, choć mówić lubi,
Za niego więc powiedzmy raz:
Bożego człeka nic nie zgubi,
Bo Boży człowiek
Lubi
Jazz!

Kaczmarski

#dzieńzwierszem
#Kaczmarski