2026-07-01 12:44 UTC
Replies (2)
-
@eteryu@infosec.exchange 2026-07-01 13:31
@PiTau@mastodon.com.pl Zamiast wycieczek osobistych, zostańmy przy faktach i inżynierii, bo chyba nie do końca rozumiesz, jak działają audyty infrastruktury. Żaden audytor (jak Cure53 czy Assured AB) nie bada dobrej woli ani psychiki zarządu. Audyt techniczny weryfikuje stan faktyczny systemu w danym momencie, ponieważ sprawdza konfigurację serwerów RAM-only, reguły firewalla i kryptografię. Wykazuje bezpośrednio, czy system fizycznie może logować. Na tym polega podejście trustless, gdzie kod i konfiguracja są jawne, więc nie muszę nikomu wierzyć na słowo. Twój scenariusz, w którym policja przychodzi z nakazem wdrożenia monitoringu z powodu zmiany prawa, to klasyczny model zagrożeń. Różnica między nami polega na tym, że Ty chcesz bojkotować bezpieczne dzisiaj narzędzie w imię strachu przed hipotetyczną zmianą przepisów w przyszłości. Ja podchodzę do tego pragmatycznie, ponieważ dopóki otwartość kodu i audyty infrastruktury potwierdzają brak logów, narzędzie technicznie spełnia swoje zadanie. Jeśli prawo w Szwecji zmusi ich do zmiany architektury i wstrzykiwania backdoorów, wtedy narzędzie będzie spalone, a ja po prostu zmienię dostawcę. Tak działa OPSEC, a nie na zasadzie przedwczesnego panikowania z powodów ideologicznych. Twoja analogia z piekarnią opiera się na emocjonalnej ocenie programu politycznego, a nie na faktach. Prywatny portfel właściciela to nie budżet operacyjny kodu. Chleb oceniam po jego smaku i składzie, natomiast VPN po matematyce i architekturze tu i teraz. Reszta to publicystyka. EOT z mojej strony, bo dyskusja zaczyna schodzić na poziom personalny.
-
@lacze@infosec.exchange 2026-09-12 06:58
Temat MullvadVPN powraca Ostatnio poinformowano o planowanym wyłączeniu publicznego DNS Mullvada i tak, trafiłem na niniejszy wątek o darowiźnie jednego z prezesów Mullvada dla szwedzkiej partii Örebro. Analizując „inżynierskie" podejście Eteryu dochodze do wniosku iż myli zasady działania VPN. Potwierdza to użycie przez niego terminu ZERO TRUST w tym kontekście. Kwestię tę w bardzo przystępny sposób wyjaśnił Jonah z Privacy Guides, odpowiadając na komentarz EterYuu 🔗Mullvad’s Co-Founder Made A Controversial Donation Przekonanie, że architektura techniczna może całkowicie odizolować użytkownika od intencji twórcy. To naiwność w obszarze cyberbezpieczeństwa, gdzie najsłabszym ogniwem jest zawsze człowiek. 💡 Na początek: VPN to tylko dodatkowe narzędzie. 🟡 Virtual Private Network Użycie VPN polega na przeniesieniu zaufania z dostawcy usług internetowych (ISP) na zewnętrznego operatora VPN, który zarządza naszym ruchem sieciowym. W praktyce oznacza to, że bezpieczeństwo i prywatność naszych danych zależą od wiarygodności wybranej firmy VPN. VPN-y nie są zero-trust a nawet trustless; ponieważ użytkownik nie ma technicznej możliwości weryfikacji tego, co dzieje się na serwerze w czasie rzeczywistym. Musi zaufać operatorowi. @eteryu@infosec.exchange operuje wieloma terminami technicznymi, traktując je jak tarczę ochronną, a w rzeczywistości myli pojęcia Manipulując dyskusją, próbując przedstawić ryzyko ludzkiego błędu jako emocje. Oto gdzie rzeczywiście się myli: 🟡 Mieszanie pojęć Używanie terminu zero trust w odniesieniu do komercyjnego VPN-a jest inżynieryjnym nadużyciem. Zero trust oznacza brak zaufania do kogokolwiek w sieci. Tymczasem korzystając z VPN, wykonujesz jeden z największych aktów zaufania w sieci: przekazujesz cały swój ruch w ręce jednej firmy. Nazywając to zero trust, używasz tego terminu jako sloganu, a nie jako konkretnej architektury systemowej. 🟡 Trustless, Zero-Knowledge niczym magiczne zaklęcia Próba ubrania zwykłej usługi VPN w terminologię kryptografii. VPN nie jest systemem trustless ani zero-knowledge. To jest system zredukowanego zaufania, który obiecuje nie zbierać danych. Mieszanie tych pojęć to próba nadania pewności czemuś, co wciąż opiera się na zaufaniu do ludzi. W rzeczywistości tylko wiara w audyty. To nie jest inżynieria, tylko tech-bełkot mający zamaskować fakt, że wciąż istnieje jeden, centralny punkt awarii: człowiek z dostępem do serwera. 🟡 Audyty jako w dowód bezpieczeństwa To klasyczny błąd myślenia o bezpieczeństwie jako o stanie, a nie procesie. Audyt potwierdza, że kod był poprawny w dniu badania. Nie daje jednak żadnej gwarancji, że dzisiaj, o 15:00, administrator nie zmienił konfiguracji na dwóch kluczowych serwerach lub nie wgrał nowej wersji firmware'u, która zbiera logi. Skoro nie masz fizycznego dostępu do serwerów i nie kontrolujesz ich 24/7, to Twoje bezpieczeństwo wciąż opiera się na zaufaniu do ludzi, a nie na matematyce. 🟡 Zaufanie wyłącznie do Kodu Kod to tylko instrukcja. To, jak ta instrukcja jest wykonana na fizycznym serwerze, zależy od administratora. Narracja skupiająca się wyłącznie na kodzie (oprogramowanu) pomijając warstwę operacyjną - infrastrukturę. To błąd w sztuce. 🟡 Publicystka techniczna Profesjonalne modelowanie zagrożeń, nie kończy się na matematyce szyfrowania, ale obejmuje analizę ryzyka związanego z operatorem. Powiązania polityczne właściciela to w tym modelu konkretny wektor ryzyka, a nie kwestia osobistych przekonań. Jeśli nazywamy to zero trust, trustless, to znaczy, że używamy tych terminów jako marketingu, a nie jako rygorystycznej zasady inżynieryjnej. Etyka, wiarygodność właściciela jest integralną częścią technicznego modelu bezpieczeństwa. Historia Ladara Levisona jedynie to potwierdza. 🗣️ The Unhackable Email Service | Freethink Coded 🗣️ Encryption vs. Surveillance - Ladar Levison Speech in EuroParl 🟡 Manipulacja pojęciem OPSEC Prawdziwy OPSEC polega na analizie wszystkich wektorów ataku, które mogą zdradzić operację lub zagrozić bezpieczeństwu w tym wektora ludzkiego, a nie na ignorowaniu go w imię matematyki. Połowicznie rozumienie OPSEC: • Technicznie: matematyka, kryptografia Zignorowane: • Operacyjnie: procedury, kontrola dostępu • Strukturalne: niezawodność instytucji Zmiana postawy ideologicznej lub finansowanie kontrowersyjnych partii przez właściciela infrastruktury jest istotnym sygnałem w analizie ryzyka (tzw. threat modeling). To nie tylko matematyka, to również ludzka niezawodność. Ignorowanie czynnika ludzkiego w OPSEC jest błędem, a nie pragmatyzmem. Lavabit miał bezpieczną architekturę, a i tak został zmuszony przez władzę federalną, w konserwacji podjął decyzję o wyłączeniu serwerów, zamknięciu biznesu. Analiza profilu właściciela i jego powiązań jest standardowym elementem oceny zaufania do dostawcy. 🟡 Matematyka, architekturze tu i teraz Użytkownicy VPN często wybierają je z powodów politycznych (np. unikanie cenzury, ochrona przed represjami). Jeśli ktoś używa Mullvada, aby ominąć cenzurę w swoim kraju, a projekt finansuje partie polityczną, która może wspierać cenzurę, to staje się to ironiczne. Jeśli projekt ma polityczne powiązania, to nawet najlepszy kod staje się mniej wiarygodny w kontekście użytkowników, którzy oczekują pełnej neutralności. 🟡 Nadużycie terminów Wzmocnie tezy, że technologia (kod i matematyka) całkowicie zastępuje potrzebę ufania ludziom. VPN z definicji opiera się na centralnym punkcie zaufania (serwerze VPN). Musisz ufać dostawcy VPN, że nie loguje Twoich danych. Twierdzenie, że: system nie wymaga zaufania (bo jest trustless) to logiczna sprzeczność: działanie opiera się na zaufaniu do operatora. 💡 Z perspektywy ograniczonego zaufania w kontekście VPN. Tor jest rozwiązaniem znacznie silniejszym i bardziej odpornym, ponieważ zmienia fundamentalny model zaufania. VPN-a masz model zaufania scentralizowanego, ufasz jednej firmie, jednemu CEO i jednej jurysdykcji prawnej. Jeśli ta jedna firma zostanie przekupiona, zmuszona przez sąd lub przejęta przez służby, Twoja prywatność znika w sekundę. W Torze zaufanie jest rozproszone. Twoje dane przechodzą przez trzy różne węzły, często w trzech różnych krajach, zarządzane przez trzech różnych ludzi. • Pierwszy węzeł zna Twoje IP, ale nie wie, co wysyłasz. • Środkowy węzeł nie wie ani kto wysłał, ani dokąd to idzie. • Ostatni węzeł wie, dokąd idzie wiadomość, ale nie wie, kto ją wysłał. W celu identyfikacji użytkownika, musiano by: Kontrolować jednocześnie węzeł wejściowy i wyjściowy. Lub przeprowadzić bardzo zaawansowaną analizę ruchu w skali globalnej. Nie ma jednego „prezesa Tora", który mógłby podpisać papier i zacząć logować wszystkich użytkowników. Architektura sieci Tor jest tak.zaprojektowana, abyś nie musiał ufać żadnemu pojedynczemu operatorowi węzła. Rozwiązanie to nadal nie jest idealnie, ma swoje wady i ryzyko. W Torze, nawet jeśli jeden z serwerów jest „podstwiony" (np. należą do służb), to drugi i trzeci węzeł (jeśli jest uczciwy). System jest zaprojektowany tak, by działać bezpiecznie pomimo obecności złośliwych aktorów w sieci. Tutaj nadal „matematyka" Tora nie pomaga — bezpieczeństwo zależy od tego, czy ufasz, że przeciwnik nie kontroluje znaczącej części infrastruktury sieci. 🟡 Pieniądze są zasobem Decyzja o przekazaniu dużych sum na konkretną partię polityczną nie jest „prywatną sprawą”, ale deklaracją wartości. W świecie prywatności, gdzie kluczową wartością jest neutralność i ochrona użytkownika przed jakąkolwiek władzą, finansowanie polityki jest zaprzeczeniem tej idei. To nie jest kwestia spójności ideologicznej, ale oceny ryzyka. Osoba, która angażuje się w politykę wsparciem finansowym, staje się celem dla służb i nacisków. To czyni narzędzie, którym zarządza, bardziej podatnym na naciski zewnętrzne. 💡 Mój model zagrożenia sprawił iż odłączyłem się od MullvadVPN. Korzystam z innych narzędzi. Może powinienem to nazwać: Mullvad - brak zaufania? ~ #vpn #tor #cyberbezpieczenstwo #prywatność @PiTau@mastodon.com.pl @marcin_kras@mastodon.social @kontrabanda@mastodon.com.pl